Υπάρχει ένας αριθμός που λέει περισσότερα από οποιαδήποτε οικονομική ανάλυση: το 99,9% των επιχειρήσεων στην Ελλάδα είναι μικρομεσαίες — 731.829 επιχειρήσεις που απασχολούν το 83,5% των εργαζομένων, δηλαδή 2,2 εκατομμύρια ανθρώπους, και παράγουν το 57% της συνολικής προστιθέμενης αξίας της χώρας. Και το 95% από αυτές απασχολεί έως 10 εργαζομένους.
Αυτές οι επιχειρήσεις — το μαγαζί της γειτονιάς, το οικογενειακό εργαστήριο, ο μικρός κατασκευαστής, ο τοπικός πάροχος υπηρεσιών — είναι η πραγματική ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Και είναι επίσης οι πρώτες που δέχονται τα χτυπήματα κάθε κρίσης, οι τελευταίες που ανακάμπτουν και αυτές που καλούνται να ανταπεξέλθουν σε έναν κόσμο που αλλάζει με ρυθμούς που δεν σχεδιάστηκαν για εταιρείες του μεγέθους τους.
Το παράδοξο; Η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια στην ΕΕ στη συμβολή των ΜμΕ στην απασχόληση με 84,7% — αλλά ταυτόχρονα βρίσκεται στην τελευταία θέση μεταξύ των 27 χωρών-μελών όσον αφορά την παραγωγικότητά τους. Πολλές επιχειρήσεις, λίγη παραγωγικότητα. Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη επιχειρηματικότητας — είναι η έλλειψη εργαλείων, κεφαλαίων και υποστήριξης για να αναπτυχθούν.