Η Ελλάδα βελτιώνει το αποτύπωμά της στον παγκόσμιο χάρτη της καινοτομίας, σκαρφαλώνοντας στην 41η θέση (ανάμεσα σε 139 οικονομίες) του Παγκόσμιου Δείκτη Καινοτομίας (GII) 2026 του WIPO.
Αν και πρόκειται για την υψηλότερη επίδοση της χώρας την τελευταία επταετία, η «ακτινογραφία» της έκθεσης φέρνει στην επιφάνεια ένα δομικό πρόβλημα του ελληνικού οικοσυστήματος: το δύσκολο πέρασμα από το ακαδημαϊκό εργαστήριο στην εμπορική εκμετάλλευση.
Πίσω από τη συνολική άνοδο της χώρας μας (βαθμολογία 38,2), κρύβεται μια αντιφατική δυναμική. Οι εισροές καινοτομίας (επενδύσεις, υποδομές, ανθρώπινο κεφάλαιο) βελτιώνονται ανεβάζοντας την Ελλάδα στην 40ή θέση. Την ίδια στιγμή, όμως, οι εκροές (αποτελέσματα γνώσης, πατέντες, εμπορικά προϊόντα) υποχωρούν στην 43η θέση. Με απλά λόγια: οι προϋποθέσεις που δημιουργούμε αξιολογούνται υψηλότερα από τα πρακτικά αποτελέσματα που παράγουμε.