Μάιος 2020

Η αντιμετώπιση του CoViD-19 εξακολουθεί να αποτελεί μείζον ζήτημα σε όλο τον πλανήτη. Ιδιαίτερα ερωτήματα δημιουργούνται σε σχέση με το τι μέλη γενέσθαι στα ξενοδοχεία και γενικότερα στον τουριστικό τομέα. Πως θα είναι η επόμενη μέρα που θα αρχίσουν να λειτουργούν για τους πελάτες και τους επισκέπτες τους.

Για το λόγο αυτό, αρκετοί φορείς ή εταιρίες καταθέτουν προτάσεις, ιδέες, δημιουργούν ακόμα και μακέτες για το πως θα πρέπει να διαμορφωθούν οι επαγγελματικοί αυτοί χώροι για να δεχθούν τους επισκέπτες τους, διατηρώντας την κοινωνική απόσταση και τους κανόνες υγιεινής.

Το άρθρο αυτό γράφτηκε μεσούσης της κρίσης με το μυαλό στην επόμενη, μετά την κρίση (επιχειρηματική) ημέρα. Δίνει το έναυσμα για σκέψεις και ιδέες σε όλους τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, επαγγελματίες, νέους που θέλουν να ξεκινήσουν τη δική τους δουλειά και βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα (ανεργία, αβεβαιότητα, απροθυμία, απογοήτευση) και σε όλους εκείνους που σκέπτονται πως θα είναι το αύριο για εκείνους. Γιατί εκεί θα πονέσει η οικονομία. Στην αβεβαιότητα όλων αυτών των ανθρώπων. Που είχαν και τώρα δεν έχουν. Που ήθελαν να έχουν και τώρα δεν μπορούν.

Όλοι μας έχουμε συναντήσει, σε κάθε επιχείρηση, έναν συνάδελφο όπου η παραγωγικότητα του “ξεχωρίζει”. Πολλές φορές αναρωτιόμαστε γιατί δεν είναι ο συγκεκριμένος manager; Υπάρχει μήπως κάποια αδικία; Κι όμως, πολλοί παραγωγικοί άνθρωποι δεν είναι κατάλληλοι για να αναλάβουν αυτή την θέση. Αυτό που συμβαίνει, είναι πολλές φορές, οι επιχειρήσεις να πέφτουν σε αυτή την παγίδα. Δηλαδή, όταν υπάρχει η ανάγκη για την θέση ενός supervisor, manager, συνήθως οδηγούνται στον να επιλέξουν τον πιο παραγωγικό εργαζόμενο.